Mijn Taalreis
Hoe meertaligheid mijn leven heeft veranderd.
Persoonlijke taalverhaal
Meestal als ik aan Nederlands, Engels of Frans denk, denk ik niet aan de taal, maar het vak dat op school aangeleerd word. We leren dan over zinstructuren, de grammatica, over de signaalwoorden en nieuwe vocabularium,... En volgens mij is het heel belangrijk om de basis van een taal onder de knie te hebben. Zo leer je dan een nieuwe cultuur kennen, kan je conversaties houden met een native speaker, kan je naar tv kijken zonder ondertiteling... Je ben dan trots op jezelf omdat je een totaal nieuwe taal hebt geleerd en het heeft ook veel voordelen. Maar ik vind dat de school deze ervaring het een beetje verpest. Ik weet zeer goed dat dit allemaal bedoeld is om het kind meer inzicht en kennis te geven over de taal, maar toch heeft dit meer een negatief effect gehad.
Ik zie mezelf als een taalliefhebber, ik hou veel van taal en spreek en praat er graag over. Ik heb bijvoorbeeld Engels geleerd door films en anime te kijken en ook door veel verschillende Engels boeken te lezen van bekende auteurs en door naar muziek te luisteren. Op mijn gsm heb ik een app dat dagelijks een nieuw woord toont en hiermee kan ik mijn woordenschat vergoten. Al dit hebben ervoor gezorgd dat ik een deftig gesprek kan houden in het Engels en ik heb daar ook veel plezier in. Sinds jongs af aan spreek ik ook Turks, aangezien mijn beide ouders van Turkije zijn en ik voor de eerste paar jaren van mijn leven enkel Turks begreep. Vroeger keek ik naar Turkse series en programma's. Momenteel begrijp ik de taal wel, maar heb ik soms moeilijkheden om een conversatie te houden en gebruik ik dan Nederlandse woorden om mezelf uit te drukken. Dit is allemaal te wijten aan mijn eigen verzuim. Ik had meer tijd moeten besteden aan het bestuderen van de taal, zodat ik nu geen problemen had, maar ik kan het verleden niet veranderen. Ik moet er nu aan beginnen zodat ik later gemakkelijk een gesprek kan voeren zonder mezelf te vernederen.
Ik zou graag veel willen zeggen over de Franse taal, maar ik ben het Frans totaal niet machtig. Lezen en schrijven gaan nog wel. Ik kan op mijn eigen tempo de teksten bestuderen. Maar luisteren en spreken zijn niet één van mijn sterkste kanten. Tijdens het luisteren merk ik op dat ik de woorden niet goed versta en tijdens het spreken lijkt het alsof ik geen enkel woord ken. Het enige dat ik wel kan is mezelf voorstellen en het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik dat tijdens elk gesprek ga doen.
Zoals ik eerder al zei heb ik Nederlands geleerd dankzij de bijlessen op kleuterschool. En omdat de taal me interesseerde was ik meer en meer beginnen lezen, waardoor ik nu ook perfect Nederlands begrijp. Maar ik heb gemerkt dat ik de laatste jaren minder en minder boeken lees en ik ben vrij zeker dat dit door school is. Omdat we telkens boeken moeten lezen, die we zelf niet eens kunnen kiezen, en waarvoor we later dan een opdracht moeten maken en voor de deadline moeten afgeven. Ik zie het plezier niet meer in het lezen en dat vind ik heel teleurstellend, aangezien ik vroeger dolgraag boeken las. Deze laatste maanden ben ik wel weer begonnen met lezen, maar ik doe dit rustig aan omdat ik het plezier niet weer wil verliezen.
Ik zou graag Japans en Chinees nog willen kunnen spreken. In het begin van dit schooljaar ben ik begonnen met het leren van het Japans. Het begon eerder moeilijk dit kwam doordat de alfabet heel anders is dan wat ik gewend ben. Naarmate ik er meer tijd een besteed werd het wel steeds makkelijker, op dit moment kan ik wat lezen en makkelijke zinnen vormen. Mijn interesse om de taal te leren komt al van jongs af aan. Mijn moeder zette vroeger altijd anime ( Japanse cartoon) op. Chinees vind ik een zeer interessante taal. Het is zo anders dan wat ik gewoon ben aan daardoor wou ik juist de taal leren, maar ik gaf op omdat het best onmogelijk is om dit alleen te leren zonder lessen te volgen.
Nature-Nurturedebat
Column
Grappen die te ver gaan…
Grappen maken doet iedereen toch wel? Een beetje plagen, iemand laten schrikken en vervolgens er om lachen. Maar wat gebeurt er als die grap door iemand anders wordt geïnterpreteerd en de politie opeens voor je deur staat? Dan ben je snel uitgelachen. Waar ligt de grens dan tussen een onschuldige grap en een situatie die volledig uit de hand kan lopen. De grens is moeilijk te bepalen en helaas wordt die lijn tegenwoordig vaak overschreden. Jongeren die toch nog een kleine geintje willen uithalen met hun vrienden op school of op het pleintje.
Het punt is: niet elke mop is voor iedereen even grappig. Humor is voor iedereen anders. Voor de een is een onverwachte grap juist het grappigste, terwijl iemand anders zich hier juist om doodschrikt. Er is een verschil tussen een mop die enkel grappig is, en een mop die kan leiden tot misverstand en misschien wel kan zorgen voor paniek. Humor is heel subjectief en is dus voor iedereen anders. Het hangt af van persoon tot persoon en hoe het wordt ontvangen. Daardoor worden de meeste grappen dan ook weer fout begrepen. Het is natuurlijk prima om eens een mop te maken en erover te willen lachen, maar het is ook belangrijk om na te denken waar je je bevindt en met wie je die grap wilt uithalen. Het is best niet een goed idee om een grap dat je met je vrienden maakt ook met je buurvrouw te maken. De kans dat ze dit anders zou interpreteren is groot, en dan zou je onschuldige grap opeens niet meer zo grappig zijn.
Soms kan een mop zelfs ergere en gevaarlijke gevolgen hebben. Wat begon als iets onschuldigs kan uiteindelijke wel eindigen in chaos. Denk maar aan studenten die in Rotterdam voor een YouTube-filmpje met bivakmutsen een metrostation onveilig gingen maken. Voor hen was het enkel wat grappige stunten voor hun filmpje, maar voor reizigers zorgde dat voor paniek. Wat uiteindelijk dan ook zorgden voor hun arrestatie door de politie. Of die ene automobilist met zijn plastic geweer die zijn collega wilde laten schrikken, maar eindigde in handboeien. Deze voorbeelden laten zien dat sommige grappen, hoe onschuldig ze ook lijken, anders geïnterpreteerd kunnen worden.
Misschien laat dit je wel eens denken over welke grappen wij tegenwoordig nog wel of niet mogen uithalen. Wat ik me afvraag is waarom sommige grappen zo extreem zijn om enkel iemand te laten lachen. Het kan niet dat we vergeten zijn dat simpele, onschuldige grappen die niemand pijn doen ook heel grappig en leuk kunnen zijn. De meeste denken dat we er altijd iets groots of chaotisch van moeten maken om wat mensen te laten amuseren, maar dat is toch niet altijd zo. Als we echt goed nadenken kunnen we mensen wel aanleren om weer simpele moppen te maken zonder dat er te veel paniek ontstaat.
Dus denk de volgende keer nog maar eens een keertje na voor je een grap wilt uithalen. Want om eerlijk te zijn is er niets grappig om te eindigen in handboeien. De grens tussen lachen en chaos licht dus zoals we zien dunner dan we denken. Humor is iets fantastisch, maar het blijft enkel zo als we er geen misbruik van maken of het te extreem nemen. Uiteindelijk is de beste grap toch diegene waarbij iedereen om kan lachen.
Mijn taalblog
Muziekles Verbetert Taalvaardigheid bij Leerlingen
Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat muzieklessen voor middelbare scholieren helpen om bepaalde verbindingen in hun hersenen te behouden die normaal gesproken zouden afnemen. Deze verbindingen maken de hersenen gevoeliger voor subtiele klankverschillen, wat belangrijk is voor taalvaardigheid.
Het onderzoek volgde 40 scholieren van 14 tot 18 jaar in Chicago. De ene helft kreeg muzieklessen, terwijl de andere helft een militair trainingsprogramma volgde. De leerlingen die muziekles kregen, bleken aan het eind van hun middelbare schooltijd beter in staat om kleine verschillen in geluid te horen en hadden een beter fonologisch bewustzijn (het vermogen om klanken in taal te onderscheiden).
Dit komt doordat muziekles helpt om de dichtheid van synapsen (verbindingen tussen zenuwcellen) in de hersenen te behouden. Dit fenomeen zie je ook bij zangvogels als ze nieuwe liedjes leren.
De onderzoekers benadrukken daarom het belang van muzieklessen, omdat deze niet alleen voor muzikaal talent zorgen, maar ook cruciaal zijn voor de algemene taal- en cognitieve ontwikkeling van kinderen. Helaas worden muzieklessen vaak als eerste geschrapt bij bezuinigingen, terwijl ze juist belangrijk zijn voor iedereen.
Bron:https://www.nemokennislink.nl/publicaties/muziekles-op-school-stimuleert-taalvaardigheid/
Ontdekkingen over de Vlaamse Gebarentaal
In dit artikel wordt er meer weetjes gegeven over de Vlaamse Gebarentaal. Dat de Vlaamse Gebarentaal een officiële taal is in België, wist ik niet. Ik ben er wel content mee, want zij die niet kunnen horen of lezen, kunnen gebarentaal gebruiken en met elkaar communiceren. Daarom vind ik het ook belangrijk dat er op school de gebarentaal aangeleerd word. Het is noodzakelijk om iedereen in de samenleving te includeren en dus ook diegene die de gebarentaal gebruiken.
De Vlaamse Gebarentaal heeft ook vijf varianten, namelijk Antwerps, Limburgs, Oost-Vlaams, West-Vlaams en Vlaams-Brabants. Dit is omdat de dialecten onderling verschillen en een aantal verschillende gebaren worden gebruikt voor dezelfde woorden. Maar de meeste gebaren hebben wel dezelfde betekenis. Ik wist helemaal niet dat gebarentalen een dialect kunnen hebben. Zo, weer wat bijgeleerd!
Metro. Dit wist jij nog niet over gebarentaal. Geraadpleegd op 27 mei 2021 via https://nl.metrotime.be/nieuws/dit-wist-jij-nog-niet-over-gebarentaal